Guzy nowotworowe

Rola metod radioizotopowych w diagnostyce guzów i torbieli nerek jest mniejsza niż sonografii czy metod radiologicznych, m. in. ze względu na ograniczoną zdolność rozdzielczą scyntygrafii. Średnica rozpoznawanych scyntygraficznie „zimnych" ognisk w nerce waha się od 2 do 4 cm, zależnie od jakości aparatury. Na korzyść metod radioizotopowych w diagnostyce guzów i torbieli przemawia to, że mogą one być powtarzane w krótkich odstępach czasu, bez szkody dla pacjenta, co pozwala śledzić przebieg choroby, że badania te można wykonywać wielokrotnie tego samego dnia, po jednokrotnej dawce znacznika, w różnych projekcjach, co zwiększa szansę wykrycia ogniska, oraz że przy okazji innych badań radioizotopowych można wykonywać, bez dodatkowego obciążenia pacjenta, badania nerek, co umożliwia wykrycie bezobjawowych anomalii nerkowych. Angioscyntygrafia skojarzona z konwencjonalną scyntygrafią pozwala różnicować unaczynione guzy nowotworowe z beznaezyniowymi torbielami. Nowotwory nerek są często źródłem przerzutów. Stanowi to uzasadnienie -scyntygraficznego badania nerek w każdym przypadku stwierdzenia nowotworu innego narządu.

Zobacz też
Wskazaniem do wykonania zdjęć tomograficznych w czasie urografii jest niedostateczne uwidocznienie układu kielichowo-miedniczkowego, np. przy niewydolności nerek czy w przypadku złego przygotowania chorego do badania. Najczęściej robi się trzy zdjęcia warstwowe na poziomie wyrostków poprzecznych trzonów Lx i L2 w warstwach 6, 7, 8 cm. Modyfikacją tomografii jest zonografia, polegająca na uzyskaniu jednej grubej warstwy — dzięki zmniejszeniu kąta wychylenia od 6° do 12° w porównaniu z kątem przy tomografii, który wynosi 30—50°. Zonografia ma specjalnie duże znaczenie w urografii u niemowląt i małych dzieci, skraca bowiem czas ekspozycji oraz pozwala uzyskać dobry obraz nerek i układów kielichowo-miedniczkowych dzięki eliminacji gazów i mas kałowych. Badanie polega na wykonaniu zdjęć warstwowych w fazie nefrogramu naczyniowego lub cewkowego dla uwidocznienia miąższu nerek. Nefrotomografię w fazie naczyniowej otrzymuje się wstrzykując kontrast w ilości 1 ml lub większej na kg masy ciała badanego w ciągu kilkudziesięciu sekund i wykonując natychmiast zdjęcia tomograficzne. Nefrogram naczyniowy trwa kilka sekund, jest odpowiednikiem nefrogramu, jaki otrzymujemy w czasie angiografii. Później pojawia się nefrogram cewkowy o jednolitym zacienieniu. Najintensywniejszy nefrogram uzyskuje się robiąc zdjęcia w ok. 5 min od początku wstrzykiwania kontrastu.
System reklamy Test